dumle blog

    Twój nowy blog

    Wpisy z okresu: 4.2010

    turystyka - podróźowanie, do końca XVIII wieku — termin „wędrowiec” (wł. „peregrini”), – zjawisko „grand tour”, – łac. „tornus” — ruch obrotowy, okrężny, odnoszący się do zmiany pobytu osób, – franc. „tour” — okrężna wędrówka, podróż, wyścig z powrotem do miejsca z którego się wyruszyło (Tour de France), – franc „tourisme”.

    Dzisiaj w pionie.

    .Mr Chop – Zoid

    turystyka - podróźowanie, do końca XVIII wieku — termin „wędrowiec” (wł. „peregrini”), – zjawisko „grand tour”, – łac. „tornus” — ruch obrotowy, okrężny, odnoszący się do zmiany pobytu osób, – franc. „tour” — okrężna wędrówka, podróż, wyścig z powrotem do miejsca z którego się wyruszyło (Tour de France), – franc „tourisme”.

    Dzisiaj w poziomie.

    .Muse – Time is running out

    retrospekcja rozpatrywanie, przypominanie sobie minionych wydarzeń, przeżyć psych.; lit. nawrót do przeszłości zakłócający tok opowieści.

    .Flying Lotus – Nose Art

    rekreacja przest. wytchnienie, odpoczynek, rozrywka; dawn. pauza w szkole, wakacje.
    Etym. – łac. recreatio ‚powrót do zdrowia, sił’ od recreare ‚odtwarzać; uzdrawiać; zob. re-; kreacja.

    .Foreign Beggars  – Black Hole Prophecies Feat DJ Vadim

    rewerencja przest. szacunek, poważanie; dawn. okazywanie czci, ukłon.
    Etym. – fr. révérence ‚uszanowanie; ukłon, dygnięcie’ z łac. reverentia ‚głęboki szacunek; cześć’ od reverēri ‚czcić, poważać’; zob. re-; verēri ‚czcić; bać się’.

    http://www.rodaknet.com/IMAGES/KROK%20LARGE/images/pogrzeb_marszalka.jpg

    Paralela porównanie; zestawienie (cech podobnych, analogicznych).
    Etym. – gr. parallēlismós ‚zestawienie, porównanie’ od parállelos ‚równoległy’; zob. para-; allēlōn ‚nawzajem’ od állos, zob. alopatia.

    Wracając na chwilę do historii z roku 1935 w kontekście wczorajszego dnia nie da się ukryć, że nastąpił paralelizm.
    A co jest analogicznego w decyzji o pochówku pary prezydenckiej na Wawelu do sytuacji z przed ponad 70 lat?
    Otóż i wtedy i dzisiaj decyzja o pogrzebie w Krakowie podzieliła społeczeństwo i wywołała skandal w skali całego kraju.
    W trzydziestym piątym sprawa dotyczyła Marszałka Piłsudzkiego, którego miejsce pochówku wywołało wiele protestów i głosów niezadowolenia, aby po chwilowym spokoju, w ostateczności przemienić się w awanturę dotyczącą przeniesienia ciała z krypty królewskiej do krypty pod srebrnymi dzwonami.
    Identyczna sytuacja zaczyna się tworzyć wokół  sprawy zmarłej tragicznie pary prezydenckiej, która paradoksalnie ma spocząć właśnie obok Marszałka.
    Czemu nie potrafimy uczyć się na błędach historii? W tym wypadku każdemu, zmarłemu po Kaczyńskim prezydencie należy się miejsce na Wawelu. Dlaczego w naszym kraju nie ma ustalonego protokołu gdzie i kto powinien być chowany – tu rozwiązałoby wszelkie spory. W sumie nie ma się czemu dziwić – nikt wcześniej nie zadbał o to, by ustalić, że prezydent nie powinien podróżować razem z całym swoim gabinetem, generalicją, szefem BBN, szefem IPN, szefem NBP czy innymi, znaczącymi postaciami naszego Państwa. 
     Czy wybór Krakowa na miejsce pochówku to była dobra decyzja, oceni historia. Wielu komentatorów zamiast skupić się na tym co się stało, zatrzymać się i wykorzystać chwilowy zastój do refleksji  rzuca się z pazurami na rodzinę prezydenta, a nawet na samego zmarłego, co wydaje się już czystą abstrakcją.
     Poczekajmy na oceny do końca żałoby. Niech zgasną znicze pod Pałacem Prezydenckim.
    Bądźmy normalnymi ludźmi, idźmy w stronę empatii (kiedyś bardzo modne słowo), a nie totalnej znieczulicy i ciemnogrodzkiego jadu.

    W moje ręce trafiła w końcu książka Artura Domosławskiego „Kapuściński non-fiction”.
    Podobno jest bardzo kontrowersyjnie. Przekonam się jak przeczytam.

    .Pyskaty – Bez Granic (feat. Fokus, Malolat, Łona…)


    • RSS